Geachte heer Tillema,
Een paar dagen geleden las ik uw artikel in de Stentor. Toen had ik al de intentie om terug te reageren via de krant. Daar ik de krant kwijt was , zocht en vond ik uw artikel. In eerste instantie reageer ik dus via dezeweg.
Ik ben 56 jaar en werkzaam in het basisonderwijs. Eén van mijn (belangrijkste) taken is het bijbrengen van normen en waarden. En juist deerg hoge inkomens vind ik een bron van zorg, niet alleen in de zorg. Ik ben zeker niet tegen verschillen in inkomens, maar heb wel sterk het gevoel dat het uit de hand is gelopen. U vergist zich , denk ik, in de reacties die dit allesbij mensen oproept. Het werkt, m.i., als een soort goudkoorts. Het is goed datmensen er naar streven werk te maken van hun talenten ( zie ook het Bijbelverhaalover talenten) en daar ook voor beloond worden. Alleen ontstaat er dan ook eenniets/niemand ontziend streven , waarbij de medemens niet zo belangrijk meer is. Omdat de hoge inkomens meestal gelden voor hooggeplaatste mensen metvoorbeeldfunctie, zien veel mensen dit alles oneerlijk of zelfs crimineel. Ikdenk dat daardoor steeds meer mensen het ook niet zo nauw meer nemen metwaarden en normen. Waarom moeten ze zóveel geld, zo’n groot huis , zoveelgrond en ook hun kinderen hebben het , financieel gezien, weer gemakkelijker,toch?
Dit was, in het kort, mijn reactie. Op zich negatief, maarhet baart mij inderdaad zorgen. Moet ik de kinderen nu leren te graaien of mijtoch maar houden aan de menselijke normen en waarden om op een goede manier metiedereen om te gaan en iedereen de kans te bieden een redelijk prettig leven teleiden..Want uw ‘lang leve de hoge inkomens’ betekent voor mij meer: Lang leve het EGOïsme.
Met vriendelijke groeten,
Herman Bloo |
Geachte heer Bloo,
Hartelijk dank dat u de moeite heeft genomen om te reageren op de column 'Lang leve de topinkomens in de zorg!'
In mijn columns schop ik graag tegen ‘heilige huisjes’ en neem ik deze kritisch onder de loep. Mijn doel hierbij is altijd om te nuanceren en in de columns met de lezer mij af te vragen of we ons wel over de juiste zaken druk maken. En juist kritische tegenreacties juich ik van harte toe, dit daagt uit en stemt (weer) tot nadenken. Ik heb namelijk de wijsheid niet in pacht.
Laatst hoorde ik schrijver Gerrit Komrij op Radio 1. Hij zei over de columns die hij schrijft: “Ik hecht niet zo aan mijn eigen mening en blijf hierin niet hangen; morgen heb ik weer een andere mening!” En verder over ‘sociale verschijnselen’: “Ik heb in mijn hoofd een idee over hoe het er uit moet zien, wat ik hierover schrijf is niet pedagogisch of dat anderen ook zo moeten leven”. Dit spreekt mij erg aan, met deze door Komrij geformuleerde nuance schrijf ook ik de columns zoals ik ze schrijf…
De column 'Lang leve de topinkomens in de zorg!' was een antireactie op het subjectieve onderzoek van de SP (Onderzoek: Over de Top) en de heksenjacht die lijkt te ontstaan op personen met hoge inkomens. U bent werkzaam in het basisonderwijs en ziet het bijbrengen van normen en waarden als één van uw (belangrijkste) taken. Dit ben ik zeer met u eens! Ik heb zelf kinderen die het basisonderwijs volgen en ik probeer ook hen uiteraard normen en waarden bij te brengen. 'Jaloezie', 'afgunst', 'te snel oordelen', is wat mij betreft minstens zo erg als 'winstbejag', 'wellust' en een onbehoorlijke steven naar 'materialisme'. Het onjuist omgaan met normen en waarden komt zowel voor bij arm als rijk en alles wat daar tussen zit.
Hoewel de titel van mijn column uiteraard enigszins prikkelend is nuanceer ik ook in het artikel. De maatschappelijke tendens is op dit moment dat grootverdiener 'graaiers' zijn en dat is nog maar de vraag. En ik vind dat de discussie niet (alleen) moet gaan over de hoogte van iemands salaris. Het kan zo zijn -en dat is prima!- dat een organisatie er voor kiest om een topbestuurder (in huis te halen en) te belonen met een zeer hoog inkomen (denk aan Moberg die Ahold uit de problemen hielp).
U refereert aan een Bijbelverhaal. In dit perspectief noem ik graag het voorbeeld van Koning Salomo. Hij werd, behalve met wijsheid, ook gezegend met veel rijkdom. Ook aartsvader Abraham was zeer rijk, hij had bijv. veel grond en overige bezittingen. En wat dacht u van Job? De Bijbel oordeelt niet over rijkdom, maar vooral over wat rijken doen met hun geld en met hun talenten (rentmeesterschap).
Misschien wat flauw, maar ik noem het toch; koeien zijn dieren, maar niet alle dieren zijn koeien. Er zijn egoïstische rijken, maar niet alle rijken zijn egoïsten. Met de column 'Lang leve de topinkomens in de zorg!' heb ik getracht op een prikkelende wijze de maatschappelijke discussie over topinkomens te nuanceren.
Graag hoor ik van u of u ermee akkoord gaat dat wij uw reactie op onze website plaatsen.
Alvast dank voor uw reactie.
Met vriendelijke groet,
Marcel Tillema
Algemeen directeur NCP Groep
marceltillema@ncpgroep.nl |
Geachte heer Tillema,
Bedankt voor uw reactie. Deze waardeer ik zeer. Ik hoop dat u begrijpt, dat ik in de klas niet alleen praat over hoge inkomens, maar dat ook andere onwaarden ter sprake komen. Ook ben ik vrij tevreden over mijn eigen inkomen en gun veel anderen meer dan mijzelf. Ik maak geen verschil in rijken en armen wat betreft het hebben van waarden en normen. Ik ben het echter wel eens met het onderzoek van de SP en vind ook dat er een eind moet komen aan het alsmaar stijgen van de salarissen, zelfs dat deze hoge salarissen weer naar beneden moeten en niet alleen in de zorg. Hoge inkomens zijn , m.i. , het gevolg , maar ook weer de oorzaak (als vicieuze cirkel) van de egocentriciteit van de hedendaagse wereld.
Natuurlijk mag u mijn reactie plaatsen op de website.
Met vriendelijke groeten,
Herman Bloo
|
Wat vindt u? Reageren kan via info@ncpgroep.nl. Mogelijk plaatsen wij na uw toestemming uw reactie onder dit artikel.
|
 Burgemeester Roelenweg 26
8021 EW Zwolle
T: 088 - 304 04 04
F: 088 - 304 04 03
info@ncpgroep.nl
Overige vestigingen: klik hier... |
